Yetmedi mi Şiiri - Emel Beysir Kocabıyık

Güneşi sönmüş bir ufka bakmaktan yorulmadık mı?
Aynı yollarda bin defa kaybolup durulmadık mı?
Zaman bir değirmen gibi öğütürken ömrümüzü,
Kendi kalbimizin çarkında her gün vurulmadık mı?
Yetmedi mi bu gurbet, kendi öz yurdunda?
Bir umut beklemek, olmayan bir kapı ardında?
Eksildi mevsimler, dallarda yaprak kalmadı,
Hala mı bekleriz baharı, kışın tam ortasında?
Gözyaşı döktüğün her damla denize karıştı,
Hangi teselli kâr eder,ruhun kendisiyle yarıştı.
Bak, aynadaki yüzün bile tanımaz olmuş seni,
Yabancı bir bakışla yüzleşmek, söyle yetmedi mi?
Yükü ağır gelmez mi artık bunca "keşke"bin?
Gölgesi düşmez mi yorgun düştüğün bu eşiğin?
Vakit,gitme vaktidir belki de kendinden öte,
Kırık bir düş peşinde koşmak, artık yetmedi mi?