Yetimim. Şiiri - Fehmi Tazegül

Çiçeler çekmiş inleyen tenim.
Virane olmuş bahçeler bağlar.
Neden dünyada çileler benim.
Gönlüm yürek sevdaya ağlar

Ağrılarım gitmez oldu başta.
Yaşam güzelde ümitler hoşta,
Gözlerim ufukta ellerim boşta.
Zenginin yerine fakirler ağlar.

Balık tutanlar oturmuş salda.
Figan ederler bülbüller dada.
Çiçekler açmışlar arılar balda.
Yetimim anne derdine yanar.

Fehmi.
Günlerim geçer efkarla yasla.
Ağardı saçlarım oldum hasta.
Sonunumz ne olacak be usta.
Emekçiler nasırlı ellere ağlar.