Yetim Gece Şiiri - Can Elıf

03:40…

Baba, sokağın karanlığı omuzlarıma çökerken soruyorum.....
Karanlık omuzlarıma bir kefen gibi düşüyor.
Soruyorum göğe:
Neden Tanrım, neden bir beden
Nefes alırken içinden ölür?

Baba, parmak uçlarımda kırağı değil,
Sanki küçük mezarlar büyüyor.
Göğsümdeki yangın
Her kalp atışında biraz daha
Kendi külünü doğuruyor.

Baba, bir gün tamamen kül olursam
Rüzgâr beni savursun…
Bir daha doğmak istemem.

Ve baba, bil ki
Ben bayramları sevmem.
Çünkü her bayram
İçimdeki yetim gece
Bir tabut kapağı gibi açılır.
Özür dilerim ...
Baba...