Yetim Bir Bayram Gecesi Şiiri - Can Elıf

Bayram geliyor…

Bir an sustum.
İçimden kuşlar geçmiyor artık.
Kollarım dökülüyor sanki,
Zihnimde dolaşan şey
Yorgun bir tükenmişlik.

Gözlerim doldu.

Boğazımda düğümlenen bir hasret var.
Usulca fısıldadım;
Dilim lâl oldu.
Kalbimden dökülen yalnızca dualardı.

Sevdiğim insanların kokusunu getir bana…
Sofralarda eksilen sesi getirebilir misin?

İçimde yetim bir gece var.

Bir zamanlar evimizi
Gülüşüyle bayram yerine çeviren
Babamı getir.

Çünkü bazı bayramlar buruktur…
Kalabalık sofralarla değil,
Eksik bir sandalyeyle
Çöker insanın içine.

Ve bazı geceler
Sevdiklerinin yokluğunda
Yetim kalır.

Bayram gelir…
Ama bazı kalpler
Hâlâ babasını bekler.