Yeter Şiiri - Yunus Durdak 2

Yüreğim yoluna düşmüş seyrinde.
Gözlerim izini sürer her gece.
Bir kere "gel" desen, şu benliğime.
Düşerim yollara, sürünsem de yeter.

Ne söz ister bu gönül, ne de yemin.
Sırrına eremem, derdim sensizliğin.
Adımı ansa bir kez şu dilin.
Duymasam da olur, bilsem yeter.

Birikmiş ne varsa dünden bugüne.
Sırtıma yük edip, koydum heybeme.
Bir adım atsam gönül eşiğine.
Kapımı açan sen olsan, yeter.

Amansız bir derde düştüm ben.
Yarınım umut bekler, olur senden.
Çoktan beri uzağım hayalinden.
Gözlerin gözüme değsin yeter.

Yokluğun kor gibi düştü yüreğime.
Adını yazdım kalbimin orta yerine.
Bir kere dokunsa, sözün özüme.
Gelmesen de olur, selamın yeter.

Sana kavuşmanın bedeli sabırmış meğer.
Bir yanım hep gurbet, bir yanım keder.
Yokluğun yazılmış, kaderim boyun büker.
Sen gül olsan, dikenin bana yeter.

Ne bir sitem var dilimde, ne isyan.
Bu sevda yazıldıysa, razıyım her an.
Varsın sensiz nasip olmasın bu cihan.
Karşıma geçip te, el olma yeter..