Yeter Şiiri - Zeki Kaymakcı

Yaşadığım dertleri kalem yetmez yazmaya
Anlatırken dinleyen tek kişi olsa yeter
Uğraşma hikayemin şifresini çözmeye
Duyduğunun üç beşi aklında kalsa yeter

İsmini gizleyerek içimde sakladığım
Affedip hatasını gönlümde akladığım
Her gece rüyalarda usulca yokladığım
Mazinin hayaline azıcık dalsa yeter

Eski dostlardan biri adımı andığında
Bir gün beni özleyip hasretle yandığında
Zile basan kişiyi mutlak ben sandığında
Ağlasın da istemem gözleri dolsa yeter

Ondan kalan ne varsa denize attığımı
Ayrıldığımız bankta kaç gece yattığımı
En küçük fırtınada en dibe battığımı
Kimseye söylemedim balıklar bilse yeter

Görmek için belki de ihtiyaç var sihire
Gözyaşlarım sel oldu dönüştü bak nehire
Ondan çok uzaklarda yaşadığım şehire
Öyle her sene değil bir kere gelse yeter

Dermansız bir kaç derdin içine düştüğümde
Çaresizlik içinde kavrulup piştiğimde
Sabır küpü misali dolup da taştığımda
Son bir kez görmek için arayıp bulsa yeter

Başucumda durarak seyredince halimi
O da hiç affetmese kader denen zalimi
Yıllar sonra hasretle tuttuğunda elimi
Gözlerimdeki yaşı uzanıp silse yeter

Sonrasına gerek yok zaman dursun o anda
İsterse kör kurşunlar gelip vursun o anda
Azrail nerde diye beni sorsun o anda
Gözüm açık gitmeden canımı alsa yeter…

----------------------------------040120200455