Bir sevgili yamacıydı
Bir el öpmesi kadar sevimli
Bir kartal gibi parçalayıcıydı tutunduğum
Salıverdi hiç ummadığım günün sabahında
Uykuların uyanıldığı gün
Ne acıydı bana söyledikleri
Sonu olmayan bir uçurum gibi düşeriz dedi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta