Yeşil Gözlü Dev Kadın
Hayat bir tuval ve sen onun üzerinde ki renklerle yaşamaya çalışanlardandın. Çıkacak resmin şeklini, güzelliğini sen belirliyordun. Yaşamın bütün gri renklerine rağmen sen renklerin hepsini kullandın. Güzelliklerini ve başarını bu renk cümbüşü ile gösterdin.
Sessiz duruşlarında hep çığlıklar ve hıçkırıklar vardı sadece kendinin duyduğu. Gözlerindeki mağrurluk ve efsunla yüreğinin güzelliğini yansıtıyordun içindeki azgın fırtıları kapatırken. Gücünü yitirmeden onurla ve gururla ayakta duruyorsun.
Yaşam seni hep ters köşeye yatırsa da sen üzerindeki tozları silkeleyip tekrardan ayağa kalktın. Güçlüydün ve kendi gücünün farkındaydın üç çocuğunu tek başına yetiştirirken. Çaresizliklerinin krizinde yüreğin örselense de, acıyan yaralarını kanatırken zaman sen sancılı mevsimleri bırakıp bahara dönüştürüyordun.
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta