Yeşeren Umuda Doğru Şiiri - Andelip Mehmet

Kimileri tarih yazar altın harflerle,
kimileri kalplere yazılır içtenlikle…
gönlümüze akseden sevdalarla yaşarken,
zulme uğrayan biçareler gibi kaldık.

Ama biz;
ne zulme eyvallah ederiz,
ne zalime boyun eğeriz,
Ne de alkışa muhtaç yaşarız.
Dik dururuz her zaman, rüzgâr savursa bile,
çınar gibi direniriz her seferinde...

Umut;
sabah erkenden kalkıp,
kardeşi üşümesin diye,
ateş yakan bir çocuğun
gözlerinde durmakta hâlâ...

Sevmek;
bir çocuğun kalbinde,
hayatı yeniden yazarken,
gönül bahçesinde, aşkı yaşamaktır...

Özgürlük;
bir ninninin içinde başlar,
bir hayalin peşinde biter…
ve izimiz kalır asırların bağrında.
ben onu, susmayan şiirlerde,
bitmeyen sevdalarda,
ve bir annenin “dön” diye dua ettiği yalnızlıklarda gördüm...

Sevda;
O bizim en namuslu yüzümüz.
bir dostun sırtına örttüğümüz ceket,
bir sokağın köşesinde,üşüyene uzatılan eldir.
biz, hakkı sadece söylemeyiz, yaşarız.
omuz omuza, göz göze,
ve yarınları umut ederek…

Bir yüz çizer misin? bana,
gözlerinde korkudan çok umut olan.
bir el verir misin bana?
içimize huzur salan...
ve bir dil söyler misin bana?
yalnızca sevdayı anlatan..
ve yalnızca hakikatle konuşan.

Çünkü biz,
yeminli dizelerin, aşkla dövülmüş haliyiz..
bakışımız şiirdir,
yürüyüşümüz destan.
terazimiz adalettir,
kefemiz ise yüzlerin gülüşüdür her an...

Hayatımız;
bir çocuğun dudağında,
bir tebessümle başlar
Bir hıçkırıkla ölürüz,
ve biz, zulmet karanlığından,
Aydınlık ufuklara yürürüz.

Umudun sesi var bizde,
kardeşliğin dili içimizde,
bir bayrak gibi açılırız her yerde,
ve gökte dalgalanır sevdamız,
sevgiyle, inatla ve aşkla...

...andelip...

Andeliplehece.blogspot.com