Yere Düşen Son İzmarit Şiiri - Sıraç Tüf ...

Kalbimin içi, dar sokak gibi,
Karanlık, loş, sessiz bir çığ gibi.
Yerde izmaritler, sessiz dizilir,
Her biri hüzünle kafiye çizilir.
Bir duman uçar, süzülür göğe,
Her adım yankılanır boş bir köşede.
Kalbim de izler gibi bir yol çizer,
Hüzünle dolu, sessizce sezer.
Yankı yapar nefes alışım verişim,
ama duymak zor o acı sesi.
Geceye kalır tüm ağır yükler,
İşte bir izmarit daha yere düşer.
Bir yağmur başlar, ince ince bir sızı,
Kalbimin derinlerinde eski bir sızı,
Her damla düştükçe bir yazı,
Kalbimin derinlerinde yeni bir sızı.
Gece bitmek bilmez, ağır ve sessiz,
Kalbimde titrer eski bir melodi, izsiz,
Benim kalbim görünmeyen sokaklardan,
eşsiz.
Bir adım, bir nefes, belki son bir bakış,
Karanlık içimde hep aynı nakış.
Dizeler biter, ama kafiye sürer,
Kalbimse izmaritlerle son bir gün bekler.