Pas, toz, duman içinde büyüdüm;
Sevgi yoktu, ben de kendime kini büründüm.
Aklımda gülüşün, artık kalmadı gücüm;
Düşündüm, ben ne ara büyüdüm?
Derdim var benim her insan gibi,
Bilirim, bulunur derman elbet de mi?
Çok çok duydum, aman aman!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta