Yenildim Anne Şiiri - Mucize Şiirle

Yenildim Anne

Yenildim anne…
Bunu hayata dayayıp anlat şimdi,
Bir oğlun vardı,
Omuzlarında dağ gibi umut taşıyan.
Bir oğlun vardı anne,
Gözleri uzaklara bakan,
Her sabah dünyayı yeniden kuracağına inanan.

Ama dünya öyle değilmiş anne…
Dünya, insanın yüzüne gülüp
Arkasından bıçak saklayan bir yermiş.

Yenildim anne…
Hem de en güvendiğim yerde.
Sırtımı yasladığım duvar çöktü,
Elimi tuttu sandığım eller
Beni karanlığa itti.

Bir hançer değil anne,
Bir sürü hançer vardı sırtımda.
Her biri bir dostun adıyla saplandı.
Her biri bir kardeşin gülüşüyle geldi.
Ben yine de anlamadım ilk başta…
İnsan, sevdiğinin bıçağını
Hemen tanıyamıyor anne.

Bir sokak vardı içimde,
Çocukluğumdan kalma.
Orada hâlâ güven vardı,
Orada hâlâ insanlar
Sözlerini namus gibi taşırdı.

Ama büyüdüm anne…
Ve öğrendim:
Bazı insanlar ekmeğini seninle bölüp
Yarını senden çalabiliyormuş.

Yenildim anne…
Ama savaşmadan değil.

Çok yürüdüm karanlık sokaklarda,
Çok sustum içimde kopan fırtınalara.
Her ihanet bir taş oldu cebimde,
Her kırgınlık bir yara açtı göğsümde.

İnsan bazen düşmanıyla değil anne,
Dost sandıklarıyla kaybediyor savaşı.

Bir gün oturdum kendi içime,
Uzun uzun düşündüm.
Kim haklıydı, kim suçluydu
Artık anlamı kalmamıştı.

Çünkü bazı yenilgiler vardır anne,
Mahkeme kurulmaz onlara.
Haklı da kaybeder,
Temiz de yaralanır.

Yenildim anne…
Ama kirlenmedim.

Beni sırtımdan vuranlar kazandı belki,
Ama ben onların karanlığına benzemedim.
Kalbimi taş yapamadım,
Yüzümü yalanla boyayamadım.

Şimdi geceleri gökyüzüne bakıyorum anne…
Yıldızlar hâlâ aynı.
Demek ki gök değişmemiş,
Demek ki kirlenen yalnızca insanlar.

Bazen düşünüyorum,
Bir gün yine inanır mıyım diye.
Bir gün yine birine
Sırtımı dönebilir miyim diye.

Bilmiyorum anne…

Ama şunu biliyorum:
İnsan en çok
İhanet ettiği kadar küçülür.

Ben küçülmedim anne.
Yalnız kaldım belki,
Yaralandım, yoruldum…
Ama küçülmedim.

Ve eğer bir gün
Birileri benim hikâyemi sorarsa,
Onlara şöyle de:

“Benim oğlum yenildi,
Ama insan kalmayı kaybetmedi.”

Yenildim anne…
Ama kalbim hâlâ ayakta.

Söz : Mucize