Yeniden Doğuş Şiiri - Sadık Kocabaş

Yeniden Doğuş
Eskimiş sözleri kuyuya attım,
Yalanı gerçeğin içine kattım,
Hüsranın koynunda her gece yattım,
Fecri bulmayan o şandan bana ne?

İnsan dediklerin hep birer gölge,
Arayıp durduğum o gizli bölge,
Vefasız elinden aldığım belge,
Mühürsüz basılan candan bana ne?

Kırıntı dedin ya, işte o özde,
Mevla’yı ararım sönmeyen gözde,
Bin kere kırılsam yine bu sözde,
Sözünü tutmayan yandan bana ne?

Kabuktan içeri girmeye geldim,
Varlık hırkasını yarmaya geldim,
Kendimi bir ulu dâra çekmeye geldim,
Hakk'ı zikretmeyen dinden bana ne?

Zehirle yoğurdun pişirdin aşı,
Sabırla delmişim şu kara taşı,
Gözümden akıttım kanlıca yaşı,
Ummanı olmayan gölden bana ne?

Gönülü uyandırdım, dumanı tütmez,
Zamanın yükü de bitmekle bitmez,
Bu kervan menzilsiz yabana gitmez,
Kalemsiz Şair’im, yoldan bana ne?