Yemin olsun Şiiri - Kalbi Duam

Öyle yorgun, öyle durgunum ki Yemin olsun
Çok doluyum
Duvarlar örüyorum
Altında eziliyorum
Hayeller kursam
Kursağımda kalıyor

Umut etsem
Bir bir tükeniyor
Biraz tebessüm etsem
Hayat bana çok görüyor
Hiç mi yüzü gülmez bir insanın
Bir benmi fazlaydım
Koca dünyaya sığmıyorum

Yâr dedim yaralandım
Dost bildim yanıldım
Kime bu yapmaz dediysem
Hep darbe aldım
Odalara kapandım
Dört duvar oldu sırdaşım

Derdimi sevgimi
Değer bilmeyen
Var gibi görünüp
Zor günlerimde
Terk edenleri
Simsiyah Saçlarıma ak düşürünleri
Yaşama hevesimi yitirenleri
Ay geceden gün doğana
İçimi dökerim
Hiç duvarla dertleşilirmi
Ne duyar ne anlar seni diyorlar
Keşke siz duysaydınız anlasaydınız
Hiç bir farkınız yoktu ki
Dört duvardan beton yığınlarından
Sevdiğini sandıklarımdan
Değer veriyor gibi yapanlardan
Kabuk bağlamaz yara açanlardan
Daha fazla kırılmadan
Silmek gerekiyormuş
Geç kaldım belki ama
Vijdan merhametim
Engeldi hep bana
Ne vijdan kaldı nede merhametim
SİLİYORUM artık anında