Yelkenli Şiiri - Melik Kaya

TA TAAA UZAKLARDA BİR GEMİ
YELKENLİ
AMA YALPA YEMİŞ
YATIK
VE YELKENLERİ YAMULMUŞ
DENİZE BATIK
UZUN UZADIYA GİDEN DURGUN BİR DENİZ
FIRTINA BİTMİŞ
DURULMUŞ VE SESSİZ
ÜSTÜNDE GÜNEŞİ YANSITAN BİR YAKAMOZ
GÜNEŞTE TAKAT KALMAMIŞ
SOĞUK VEDE BOZ
HAFİF HAFİF İLERLİYOR RÜZGAR
HÜKMÜ KALMAMIŞ ARTIK
YAPTIKLARI KAR
ARASIRA SANKİ COŞUP ATAK YAPIYOR
GÜÇTEN DÜŞMÜŞ BİR KERE AYNI YERDE KALIYOR
İLERİDEN BİR YERDEN SESLER GELİYOR KÜT KÜT …..
SES DALGAYLA AHENKLİ VE BOZULUYOR SÜKÜT
GEMİDE KOPAN TAHTALAR BİR BİR
ÇARPINCA KAYAYA SANKİ OLUYOR TEKBİR
KAYALARIN DİBİNDE İSİMSİZ BİR CESET
TOPRAĞA ULAŞMIYOR KAYALAR OLMUŞ BİR SET
FULARINDAN BELLİ KOPMUŞ GİTMİŞ ŞAPKASI
BUDA GEMİDE KALAN
KÖR KAPTANIN TAYFASI
BİRİLERİ DAHA VAR
AZ İLERDE Bİ YERDE
ONLARDA YOKLAR ARTIK BU LANETLİ ALEMDE
SAHİL BOYU DAĞILMIŞ
RUHTAN AYRI BEDENLER
YAŞIYOR OLSALARDI SORUMLU KAPTAN DERLER,
RUHLAR GEMİYE DOĞRU
SEMADA UÇUŞUYOR
HEPSİ KÖR KAPTANDAN SANKİ CEVAP BEKLİYOR
TEKERRÜR EDEN TARİH
İŞTE YÜKSEK ADALET
DÜNYA BENİM DİYORDUN
İŞTE GELDİ SEFALET
SEN MİSİN BU KADAR VAR OLAN CANA KEFİL
BİR FIRTINA, BİR AFET
AĞ ŞİMDİ EYY SEFİL …