Yazısız Yazgı Şiiri - Me Sakin

Düşümde hayalimde seni aradım
Gönül tahtımda hep hükmün yürüdü
Gece gündüz durmayı hiç bilmedim
Damarımda akan yazgımsın benim

Gizemli hislerle çağırdın beni
Görmeden tanıdım inanki seni
Damla damla düştüm umut seline
Yine de acıyla doldurdun beni

Yolunda kül oldum, ateşte yandım
Uğruna sayısız dertlere daldım
Bakışını alın yazısı sandım
Bağrıma kazındın, silemem seni

Mecnun misali ben çöllere düştüm
Her gece rüzgârla savrulup gittim
Dalımda baharı beklerken seni
Bağrıma bu sene kış erken düştü

Kimsin bilmiyorum adın hep mechul
Hasretinden yandım olmuşum bir kül
Susuz kaldım yandım, bitti umudum
Uğrunda koştuğum çöl bitmez oldu

Gözyaşlarımda hep hasretin gizli
Damarımda dönen senin sevgindi
Uğruna kaç defa öldüm dirildim.
Nesin, kimsin inanki bilmem seni

Güneş uğramaz ki, ufkum karanlık
Ay küstü, geceler bana pek dargın
Ömrümü çörütü bu derin gölgen
Sessizce karartı yollumu benim

Gönlümü yakıyor sonsuz bekleyiş
Her taraf karanlık,her tarafta sis
Adınla ağırdır nefesim benim
gönlümü terk etti yıldızlar benim

Sensizliğin sardı gecelerimi
Ne sabah avutur ne akşam beni
Derman sanıp aldım ben hayalini
Hasretin avutur dünyada beni

Ellerim boş kaldı göğe uzandı
Adını anınca içim sızlandı
son nefesimdede umudun saklı
Belki bu hasretim orda sonlanır

Ne ben seni bildim ne de unuttum
Durmadan seni içimde büyüttüm
Adını anmadan hasrete düştüm
Yazısız kaderim, bende sen kaldın

Ne bir ses beklerim ,ne de teselli
Sükûtu giyindim, sustu bu dilim
Derin yaraları elimle kazdım
Nasıl anlatayım, bilmemki seni

mesakin – 24/01/2026