Sadece sustum dedi. Bir dünyayı götürdü sustuğuyla…
Oysa konuşmalıydı. Ardına bakmadan ilerledi ışığa ve dipsiz bir kuyuya inişler başladı…
Sessizce izledim gidişini ve sessizce yazdım ardından şiirleri…
Hiç bilmedi. Belki de bildi ama önemsemedi…
Hiçbir karmaşa bu suskunluğun dirilmesine ve yeni eylem yapmasına olanak sağlamadı.
Sustu o sustukça ben yazdım. Bir gün sesimi duyarda karanlıklardan çıkar gelir diye…
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta