Yaz saati kış saati Şiiri - Gece Gözlüm

Yaz Saati – Kış Saati
​Sen benim huzur bulduğum,
Geçen saatlerimdeki anlam...
Giden yılların toplamı sensin.
Ben ise zamanın içinde,
Sana yetişemeyen bir an gibi.
​Sen yaz saati...
Güneşi geç batıran,
Gülüşünle akşamları bile ısıtan.
Ben kış saatiyim;
Erken kararan bir gökyüzü,
Soğuğu içime çöken.
​Seninle zaman hafifti,
Saatler kuş gibi uçardı.
Bir bakışınla,
Bir ömür sığardı bir tek dakikaya.
​Ama sensiz...
Zaman ağır bir kapı gibi,
Her an içime kapanıyor.
Her tik tak,
Kalbimde bir boşluk bırakıyor.
​Şimdi düşünüyorum da;
Belki de biz, aynı saatin içinde değildik hiç.
Sen hep güneşe yakın,
Ben geceye biraz daha.
​Sen yaz saati olarak kaldın bende;
Sıcak bir hatıra,
Gözlerimi kapattığımda içimi ısıtan tek mevsim.
Ben kış saati olarak kaldım sende belki...
Erken biten günler gibi,
Sessizce unutulan.
​Ama bil...
Zaman neyi değiştirirse değiştirsin,
Bir kalbin içinde bir insanın yeri değişmez.
Çünkü bazı insanlar,
Saatlerle ölçülmez.
​Bazıları,
Bir ömrün tamamı olur.
Ve ben...
Her geçen yılda, aynı yerden başlıyorum sana.
​Takvim değişiyor,
Mevsimler geçiyor,
Şehirler bile başka oluyor belki.
Ama içimde değişmeyen tek saat var:
Senin adının çaldığı.
​Belki sen çoktan başka sabahlara uyandın,
Başka akşamları sevdin.
Ama ben hâlâ senin bıraktığın o dakikada,
Yaşamayı öğreniyorum.
​Çünkü bazı ayrılıklar zamanla geçmez...
Sadece insan, onlarla yaşamayı öğrenir.