Koptuk geldik Afrikadan, yayıldık dünyaya
Çıkarken yola, koyduk umudu çantaya
Çoğu zaman anlaşamadık, tutuşduk kavgaya
Yavaş yavaş sindirerek, başladık dünyayı sarmaya
Ne hayvanlar gödük, uğraşamadı bizlerle
Medeniyetler geldi geçti, açıklanamayan gizlerle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta