Yavuz Mercan Şiirleri - Şair Yavuz Mercan

Ufka bir bak güneş doğdu
Aydınlık zulmeti kovdu
İnsanlar kurtulacak
Musa firavunu boğdu

Kızıl deniz açtı ağzın

AŞKINI YÜREĞİME TAKTIM DA GELDİM
BEN SANA ÖTELERDEN BAKTIM DA GELDİM
GÖZLERİN GÖZLERİME DEĞDİ BE GÜLÜM
PÖRSÜMÜŞ ÇİÇEKLERİ ATTIM DA GELDİM

YAR DEDİM ELLERİNDEN TUTTUM DA GELDİM

GÜL YÜZLÜ GÜZEL ÇOCUK
NE DE ÇABUK BÜYÜDÜN
SEN DOĞMADAN ÖNCE DE
EZELDEN BERİ HÜRDÜN

BİLEĞİN KIRSA YAHUDİ

Başlasın kutlu sefer
Peşinden gelsin zafer
Yücelsin arşa nefer
Vuslata ermek güzel

Yürüsün Allah için

AÇLARIN HALİNDEN ANLAMAZ TOKLAR
ZENGİN SOFRASINDA FAKİRLER YOKLAR
ZALİME DESTEĞİ VERİRSE ÇOKLAR
MAZLUMUN BAŞINA İNECEK COPLAR

Omuzda ağır yükler
Ayak yürümez tekler
Evde çocuklar bekler
Halimizi gören yok

Ücret kısa yol uzun

Denenmişi deneyerek
İyileri eleyerek
Belasını dileyerek
Kuyusunu kazan halkım

HANZALE

Hanzale kahraman Hanzale yiğit
Resulün izinde giden mücahit
Terk etti dünyayı zevki kadını
Yıkandı göklerde olunca şehit.

Biz dağız
Yıkılmadık ayaktayız
Rüzgar koparamaz bizden toz
Bulutlarla yarıştayız

Biz dağız

DEĞİŞTİ GÖMLEKLER ÖZ BİZDE KALDI
BOZULDU AHİTLER SÖZ BİZDE KALDI
YOLUNDAN DÖNMEDİ HAKKIN ERLERİ
SARARIP SOLMAYAN YÜZ BİZDE KALDI

DİKENLER SÖKÜLDÜ GÜL BİZDE KALDI