Yavrularım Şiiri - İsmail Özer Kavlak

Kaçıncı kişisiniz,bu dünyaya gelen,gelirken ağlayan
Kaçıncı yolcusunuz bu konakta mola veren
Tekrar yola koyulan.
Gelirken sevindiren,giderkende üzüntüden yasa boğan,
Sizsiniz Adem'den beri üzümünü yeyip,bağını sormayan.

Çok yorgundunuz sanki,yürüyemiyordunuz,
Acıkınca ağlardınız.
En önemli vazifemizdi yanınızda olmak,
Ne zaman ki çağırdınız.
Azıcık yorgun düşüp uyuklasak,çığlık çığlığa uyandırdınız.

Günler geldi geçti,soğuk oldu,kar yağdı,
Siz hep sımsıcak yatağınızdaydınız,
Sanki bekler gibiydik tüm bu yaptıklarımıza bir teşekkür,
Anne,baba deyip günün birinde
Bilmeden bizi onurlandırdınız.