Yatağım... Şiiri - Murat Ülkü

Yatağım buz tutmuş, yorganım hüzün,
Gözümün önünden gitmiyor yüzün.
Dermanı kalmadı söylenen sözün,
Hastayım, çok hasta; duymaz mı kimse?
Nazımı çekecek yok buralarda.

Gurbetin kahrı mı, aşkın narı mı?
Kurutur her sabah gönül varımı.
Senden başkasına açmam bağrımı,
Hastayım, hastayım; yanmışım sana,
Bir nefes şifanı sun artık bana.

Kapımı çalacak bir dost eli yok,
Derdimi bölecek bir dert dili yok.
Bahçemde bülbülün artık gülü yok,
Kimsesiz kalmışım gurbet elinde,
Adın tek ilaçtır garip dilimde.

Tebessümün ayet, bakışın derman,
Gönül sarayımda yazıldı ferman.
Sensiz bu dünyada hayat bir zindan,
Diz çöktüm yoluna, bak halime gör,
Yaralı bağrıma gel de şifa ör.

Geceler uzanır, bitmez sancısı,
İçimde dinmiyor kalbin acısı.
Ben miyim dünyanın tek yabancısı?
Nazlanacak omuz, tutacak el yok,
Gözümden yaş aksa, silecek yel yok.

Sayıklar dururum adını her an,
Sensiz bu yatakta her saat hüsran.
İstersen canımı yoluna kurban,
Hastayım, hastayım; vurgunum sana,
Yetiş son nefeste, derman ol bana.

Pencerem kapalı, dışarısı ayaz,
Kaderim karaymış, çalmadı beyaz.
Yalnızlık bağrımda bitmeyen avaz,
Kimsesizler yurdu oldu bu oda,
Erişir feryadım yüce katına.

Tabipler ne anlar ruhun halinden?
Bir damla su dökme elin gölünden.
Kurtar bu canımı hicran selinden,
Gel hadi ey sevdam, vuslat niyetine,
Eriştir beni o aşk cennetine.

Gözlerim kapıda, kulağım seste,
Ruhum hapsolmuş bak, dar bir kafeste.
Adını anarım her bir nefeste,
Yalnızlık ölümden inan ki beter,
Bu sessiz çığlığı bir sen duy yeter.

Garip Murat der ki; sitemim yara,
Düşürdün gönlümü onulmaz nara.
Götürün ruhumu o nazlı yara,
Sonsuzluk yolunda, can niyetine,
Kavuştur şifaya, aşk hürmetine.