Yastayım Şiiri - Salih Özaktan

Seni anlatmak istiyorum,
Bugünün kızlarına yarının anne adaylarına,
Kınalı ellerinlen yoğurduğun ekmeği,
Kış günü soframızdan eksik etmediğin tarhana çorbanı,
Ya o turşuların.
Boşuna dememişler ağalarsa anam ağalar gerisi yalan ağalar
Allaha zikreder gibi seviyorum seni BESMELEMSİN!
Her anne deyişimde
Gözümden bile sakındığım sen
Boğazım düğümleniyor kelimeler ağazımdan çıkmıyor,
Göz yaşlarıma hakim olamıyorum.
Kim ne derse desin ölülerin arkasından ağalanmaz,
Ben ağalarım hele bu ölen annemse.
Şu yalan dünyada beni neden yalnız bıraktın.
Artık hayat yaşamını yitirdi
Bayramlar buruk geçiyor,
Canım yanıyor hasret kaldım o nur yüzüne.
Bu akşam senin yatağında yatmak istdim,
Ama yatamadım
Çünkü yatak yorgan sen kokuyordu BE ANNE!
Bana bağırmalarını özledim,
Eve geç gelmelerime, odamı dağnık bıraktığımda,
o tatlı ellerinle hazırladığın yemekleri,
Yemek saatinden önce mındarladığımda bağırmalarını özledim.
Anne şimdi sen bilmesende eve erken geliyorum,
Odamı topluyorum,
Anne yemeğe gelince artık sen olmayınca mındarlanacak yemek yok.
Anne yumurtaylan geçiştiriyorum biliyorum kızacaksın yine
Babamda sökük pantolon ve kırışık gömlek giyimiş.
Anne beni başgöz edemedinya
Senin anlayacağın gibi sefilleri oynuyoruz ANNECİM!
Sevgilim, Arkadaşım, Sırdaşım, CANIM ANNEM!