Gövdesini böcekler sarmış yaşlı bir çınar
Hücum var kökünden yaprağına kadar
Sanki üzerlerinde yükselmiş de dalları
İntikam alıyor gölgesinde kalmış haşeratları
Kimse görmüyor aldırmıyor bile bu işgale
İmdat ederken yaşlı ağaç etraftaki köklülere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta