Yaşıyorum Şiiri - Orhan Kılınç

şapşalın biri
Yaşıyorum işte
bildiğin ve bıraktığın gibi
ellerim az daha nasırlandı
yüreğime örnek olsun diye
ama bilirsin,
yüreğimi
ona buna pek aldırmaz.
rakı ikindilerim azaldı fukaralıktan
yalnız hafta sonlarını
iple çeker oldum
dost sohbettleri
dolsun diye evimin duvarlarına.
yaşıyorum ben
işte...
eskisinden biraz daha zayıf
yenisinden biraz daha suskun.
gülümsüyorum sadece
hüzünlü hallerime
saza dokunmaz oldum
söze dolanmaktan
dumanıma karışmıyorum
arada bir,
özlerse,
gelip kendi buluyor beni
alıp götürüyor bensiz
uçsuz bucaksız diyarlara.
nefessiz kaldığım gecelere inat
her aldığım soluğun tadını çıkarıyorum
göz ardı ettiğim güzelliklerin.
zevki ile yürüyorum sabahları
gökyüzünü anladım mesela
hatta yağmurlu halde olsa bile
öyle altında yürüyüp ıslanmak gibi
ergensel heveslerde değilim
ama çok bir başka izler oldum
yağmuru
türkü dinler gibi dinliyorum
çatıma yağışını
yaşıyorum işte
ve hiç özlemiyorum
en sevdiğim yaz aylarını
yokluğunun sayesinde