Her şey sıradandı,
Su,toprak,yol,insan,
Köşede bekleyen araba.
Anahtarın kilidi açması,
Telefonun zilinin çalması.
Çayın rengi,
Güneş açmış pencerede,
Yer gök bahar kokuyor.
Köpekler uzanmış çime
Mevsim yaza koşuyor.
Dut ağacı yaprak açtı,
Gökte yıldız çok be çocuk,
Renk,renk hayal hayal.
Bakma sen,
Yıldızsız gece lafı yapanlara.
Yüreklerinde parlamadıkça,
göremeyecekler, ah ne yazık.
Soyut olan şeylere somut kavgalar ettik.
Bizi daha kötüleştirmeden
Kurtarmak istiyorduk kendimizi,
Bu yaşananların bedelinden.
Son su taşıyan nehri kurumuş bir göl gibi,
Kurumaya başladık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!