Yasemince Şiiri - Uğur Karakülah 2

Yüreğimdeyken sen çok uzaktaydın benden ve o son cümlen.
Acılarla dolmuştu yüreğim yarıya düşmüştü nefesim ama gidemezdim.
Kalmalıydım biryerlerde nefes aldığını bilmek yetecekti bana.
Aşk benim için ten değil ruhu paylaşmaktı dokunmadan da sevebilmekti.

Çok sevmezdim yasemin çayını şimdi müptelası oldum adeta.
Yine bir fincan elimde hayalimde sen seni yaşıyorum yanı başımdasın
Her gözümüz birleştiğinde nefesim boğazıma duruyor hıçkırıyorum.
Bir çıkış yolu arıyorum bütün yollar sana çıkıyor vazgeçilmezim oluyorsun.

Kabullenmiştim herşeyi can demiştim ona çünkü.
Can olmadan beden neylerdi bir hiçte ibaretti.
Bir hiç olmaktansa uzak olmak yarınlara dair umut barındırmak dost olmaktı.
Çünkü o yaseminceydi.

UĞUR KARAKÜLAH 29/10/2018