Yasemen Şiiri - Şiire Aşık

Binanın ışıkları söner, kapanır pencereler
Harabe olmuş koridorlar, bu dolaşan kim?
Kalbim sende kaldı, öylece bırakıp gidecek misin?
Nefesim kesilir Yasemen, yak ışıkları...

Öylece gidecek misin...
Boş mu kalacak o koltuk? Kırlangıç konmayacak mı artık camımıza?
Kim gülebilir senin gibi, kim kokar sen?
Beni koyup gidecek misin Yasemen?
Kim bana sen gibi bakar, kim orta kahve yapar,
kim tazeler çayımı, kim yanımda olur her dem?
Öylece gidecek misin Yasemen?

Gidebilir misin öylece...
Cezasız mı kalacak suçun Yasemen?
Ebeden dönmeyecek misin?
Müebbet bu aşk, kırılır kalem
Gidecek misin Yasemen?

Madem gidiyorsun öylece...
Bana bir şey söyle, bir iz bırak bende
Ya yak beni ateşinle ya su ol dudaklarıma
Hissedeyim, sevdanı fısılda kulaklarıma
Sen benim zarurat-ı sebebiyyem.
Sebebini bilmeden,
Yasemen vur beni gözlerimden...

Uğraşma teskin olmaz gönlüm,
Duygularım sana zapt olmuş,
Yazgıma ağır bu, bu sonsuz özlem...
Öylece gidecek misin Yasemen...

Şiirim yarım kalır, kurur mürekkep,
Ellerim tutmaz kalemi,
Resimlerin avutmaz çilemi,
Vuslatsızlık ecelim olur, kopar kıyametim
İçim sızlar bekleyemem,
Ne olur git Yasemen...

Güle güle başımın tacı gül yüzlü çiçek,
Yasemen kokularını alınca bil ki ,
Heceler seni anlatıyor mısralarıma...
Güle güle Yasemen, ruhumda sakladığım, yasaklım.
Git daha fazla kalmasın sende aklım...

Yasemen git. Kurtar beni bu mahpusluktan,
Sen git kokun kalsın, sarsın beni baştan aşağı bedenimden,
Hadi git Yasemen....
Saat dört otuz, son otobüs geçer birazdan,
Hadi git Yasemen ardına bakmadan.

Bir sigara yakar avunurum, vakit ikindi,
Asra yemin olsun ki git Yasemen, elbet unuturum...
Fikrimin vehmindeyim, kibrimin yevmindeyim,
Kal demem git Yasemen.

Yasemen gitme... Laftan anlamaz kadın
Sana diyorum, sen
Ne olur gitme Yasemen...
Her gün ayrı bir renk açan kadın sana diyorum sen,
Ne olur gitme Yasemen...