Yaşarken Şiiri - Seda Nur Polat

şimdi göremezsiniz gittiği yeri;
sızlandığı birçok düşüncesini,
gözlerinde kalan son umutlu bakışı.
gidişi sonsuz bir geri dönemeyiştir.

nasıl gittiğini anlamazsınız,
gözyaşınız dökülür "yaşar"ken.
o da bir zamanın yaşayanıydı,
"yaşar"ken yaşamış mıydı?

ölümün dizeleri insanı gözyaşına,
yanına gidemeyişine mahkum eder.
hiçbir benzeri olmayan şu dünyada,
ona benzeyen birini, bir dakika bile olsa,
görmeyi dilemektir...