Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşar Nezihe Hanım, Osmanlı Dönemi Kadın Şairelerin en kem, en kara bahtlı şairesidir. Onun hayatı başlı başına bir romandır. Doğduğu gece başlayan fırtına, iki kere intihar girişimine rağmen 91 yıllık hayat mücadelesi boyunca onu terk etmemiştir.
Ne babadan, ne kocadan, ne kaderden, nede rejimden yana rahat yüzü görmemiş mazlumedir O. Babası çektirmiş, küçük yaşta annesiz kalmış, kocası aldatmış, hayat çok sevdiği (Vedad ve Suad) yavrularını elinden almış, gurbetin kahrını çekmiş, rejimin ...
bu değerli şairi nazan bekiroğlu hanımefendinin mavi lale kitabında tanıdım merak ettim baktım..ne değerli cile çekmiş ama asil duruşunu kaybetmemiş sairlerimiz var..siirleri güzel çokduygulu ve çilekeş..allah ondan razı olsun..ahireti güzelliklerle dolu olsun dilerim...