Yaşamak Şiiri - Hüseyin Çötel

19 Mayıs 2017
YAŞAMAK

Devam ediyor, Âdem ile Hava’dan bu yana,
Hepimize bir rol verilmiş, ne mutlu anlayana,
Her şeye rağmen sımsıkı sarılmak gerekir ona,
Mevla’ya layık bir hayat sürdürmektir, yaşamak.

Dertlerin, üzüntülerin, sınav gereği olduğunu bilmektir,
Her zorluğa rağmen, yeri geldiğinde, ümitle gülmektir,
Bazen, bir ideal uğruna canını ortaya koymaktır, ölmektir,
Acı ile sevincin, çaresizlik ile ümidin karışımıdır, yaşamak.

Ne zenginler, ne sultanlar, ne mecnunlar geldi, geçti,
Herkes kendi rotasını kendi çizdi, yolunu kendi seçti,
Ölüm, kimileri için çok erkendi, bazıları için çok geçti,
Velhasıl, başlı başına bir sınavın kendisidir, yaşamak.

Bazı insanlar ne güzel medeniyetler bıraktı,
Öyleleri de vardı ki, insanlıktan çok ıraktı,
Zaman hiç durmadı, hep bir nehir gibi aktı,
Hoş bir seda bırakanlar için güzeldir, yaşamak.

Farklı farklıydı insanların hayat yolu,
Engellerle doluydu bu yolun sağı solu,
Bazıları boş boş yaşadı, bazıları dopdolu,
Herkes için farklı bir anlamdı, yaşamak.

Sabah akşam O’na şükretmektir, O’nu anmaktır,
Mevla’ya yürekten inanmaktır, O’na yanmaktır,
Acıların, sınav gereği olduğunu bilip dayanmaktır,
Belki de ilahi aşkın peşinden gitmektir, yaşamak.

Derdin çok olsa bile sakın hayata küsme,
Deli rüzgâr gibi bir oraya bir buraya esme,
Yüce Mevla’ya güven, Ondan ümidini kesme,
Çünkü zorluklara meydan okumaktır, yaşamak.
19 Mayıs 2017
Hüseyin ÇÖTEL