1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Yaşam denen illet
Göz yaşları kadar boş
Kahkahalar kadar keyifli
Her şey sona eriyor ışıksızlıkta
Sonsuza kadar yankılanır yaşananlar
Işıklı ve korkutucu suratlarda
Yaşam denen illet aşağılanmalı
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta