Yaşam belki de
Kuş cıvıltıların huzur veren nameleriydi
Yada utanmış akşam güneşinin batarken yüzünün kızarmasıydı
Bilmiyorduk çocukların baktıkları buğulu camlarda gördüklerini
Ve anlamadan yaşıyorduk. Evladını beklerken ürperen annelerin kalplerini
Ve o kalpler ki sevinci, korkuyu ,telaşı bir arada tutmuyor muydu ?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta