Yaş 40 İ Devirdi Şiiri - Yorumlar

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Ekrem Olgun
32

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

YAŞ KIRKI DEVİRDİ Yaş kırkı devirdi… Artık aynalar yüzümü değil, Yüzümde biriken ömrü gösteriyor. Alnımdaki her çizgi, Zamanın tenime attığı bir imza; Ve ben, Hiç okumadan imzaladığım bir hayatın Bedelini ödüyorum yıllardır. Ne çok şey biriktirmişim meğer, Biraz suskunluk, biraz pişmanlık, Bir de kimseye anlatamadığım İçimdeki o müebbet yalnızlık… Gençliğim, Bir istasyonun unutulmuş valizi şimdi; Sahibi benim, Ama almaya gidecek trenim kalmadı. Yaş kırkı devirdi… Eskiden yılları sayardım, Şimdi eksilenleri. Bir dostun sesini, Bir babanın gölgesini, Bir annenin yüzünde çoğalan çizgileri… Anladım ki insan yaşlandıkça Ölüme değil, Sevdiklerinin olmadığı bir dünyaya Yaklaşıyormuş meğer. Bir zamanlar dünyayı değiştirecektim, Şimdi bir akşamı huzurla bitirmek En büyük ihtilalim. Eskiden yarınlara sığmazdı hayallerim, Bugün dünlerden çıkamıyor hatıralarım. Ne tuhaf… İnsan gençken ömrünü harcıyor, Yaşlanınca harcadığı ömrün Hesabını tutuyor. Yaş kırkı devirdi… Artık her gidişin ardından koşmuyorum. Çünkü öğrendim; Bazı kapılar kapanınca İnsan dışarıda kalmıyor, Kendi içinde kilitleniyor. Ve bazı vedalar, Gidenin değil, Kalanın ömründen eksiliyor. Saçlarıma düşen aklar Kışın habercisi değil yalnızca; Her biri, İçimde cenazesi kaldırılmamış Bir hayalin kefeni. Ben ne zaman bu kadar büyüdüm? Hangi gece çocukluğumu kaybettim? Ve hangi sabah, Babamın yaşına yaklaşmanın Onu bir daha görememekten Daha ağır olduğunu öğrendim? Yaş kırkı devirdi… Ne gençliğime dönecek bir yolum var, Ne de geçmişimden isteyecek bir özrüm. Artık biliyorum, İnsanın en büyük yorgunluğu Yaşadığı yıllar değil; Yaşayamadığı ihtimallerin Omuzlarına bıraktığı ağırlıkmış. Şimdi biri çıkıp da "Ömrünün yarısı geçti," dese, Gülümserim yalnızca. Çünkü bazı insanlar Kırk yılda bir ömür yaşar, Bazıları bir ömrü Kırk yaşına kadar bekleyerek harcar. Ve ben… Ne geçmişime bütünüyle kırgınım, Ne geleceğime eskisi kadar hevesli. Yalnızca içimde hâlâ büyümeyen O küçük çocuğa mahcubum. Çünkü ona bir zamanlar Çok güzel bir hayat vadetmiştim. Yaş kırkı devirdi… Ve ben ilk kez anladım: İnsan, yaşadığı yıllar kadar yaşlanmıyor; İçinde öldürmek zorunda kaldığı Çocukluğu kadar ihtiyarlıyor. EkOL

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta