Doğmamış güne seslenesim var, bence doğma, sen de yanma. Senin umutları yüklenip çıktığın o yola, çiçek eken yok burada. Karamsarlık veba oldu insanlığa, isyan ateşiyle kül oldu hâya. Saf yürekler aldatıldı yalanla, aldatan kandı ama kâr sandı güya. Hakk nasip etmez görmeyi ona, gelip geçer bu günler o hep âmâ. Kalpler olmuş kömürden kara, ağlayan garipler kimin umurunda. Sahi mutlu olan var mı acaba? Hayır, alıştık kendimizi kandırmaya. Herşey yalan, Dünya kuru bir kavga, tan batıdan ağarmadan bitmez bu dava...
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta