Fırtına sonrası yarı karanlık bir gece,
Duyarsız bir gökyüzü…,
Oraya buraya serpiştirilmiş kararmış yıldızlar…
Göl morarmış, mor sular üstünde isteksizce bir ay,
Birbirini kucaklayan dallarıyla ağaçlar üzgün…
Bütün bu karamsarlığın ve kararsızlığın tam ortasında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta