yatanları gördüm kaldırımlarda
kimsesiz, güçsüz ve aciz.
boş gözlerle bakarken umarsız.
zulalarında hep bir şişe şarap.
hayat kimilerine şans veriyordu,
kimilerine şanstan da öte …
ama bu insanı bir yere kadar tutuyordu
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta