yatanları gördüm kaldırımlarda
kimsesiz, güçsüz ve aciz.
boş gözlerle bakarken umarsız.
zulalarında hep bir şişe şarap.
hayat kimilerine şans veriyordu,
kimilerine şanstan da öte …
ama bu insanı bir yere kadar tutuyordu
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta