Yarayı açan Şiiri - Dağlar Özügüç

Yutulan sözler iz bırakmaz mı yürekte?
En yüksek çığlıktır suskunluk gerçekte
Kara dehlizlerin varlığı bana koymaz
Beni senden hiç kimse ayıramaz
Sana sırtını dönenler utansın
Ömrüm oldukça ben senin yanımdayım
Yıllarca bir hayalın peşinden koştum
Başka bir hayalin artık gereği sen vur yok
Sevmeden de yaşanabileceğini söyleyenler var
Bu nasıl bir söz bu ne aymazlık
Sineye çekmek bir şey değil
Ama söz sahipleri hep kalabalık
Kalabalıklar konuşur ama, kaderin hükmü kesindir
Herkes sevdadan yana gözükür
Bedelini kimse ödemez seven yerlerde sürünür
Yarayı açana kader diyorlar ,
Merhemini zaman sanıyorlar
Oysa bazı yaralara zamanın faydası olmaz
Bazen o kadar çok özlersin ki
Gözünde koca şehir kaybolur