Yaramı seviyorum Şiiri - Suphi Sekü

YARAMI SEVİYORUM

Bilemedin mi dostum dokunurken yarama
Kabuğunun soyulup, yeniden kanacağı
Esefimden maada başka bir şey arama
Bilmedin mi canımın ne kadar yanacağı

Cana Sinen mızrağın ucu çok çok derinde
Ne yetişen bir neşter, ne de cerrahi bir el
İlk duygunun İrini kemikleşmiş yerinde
Bu yarama em olmaz, toplansa yedi düvel

Zevkten içtinap edip münzevi yaşıyorsam
Benim, kendime bile çok fazla geldiğimdir
Sinemde böyle ağır cerahat taşıyorsam
Sükûtun makamında bağrımı deldiğimdir

Konuşacak bir ağız, bir gönle hitap eder
Muhatap kulak yoksa, sükût sözden evladır
İçimde biri var ki, artık hiç konuşma der
Susasarak konuşmanın muhatabı Mevladır