O’nu Tasavvur
O’nu tasavvur etmeye kalkmak
Bir fincanla denizi ölçmeye benzer.
Fincan küçüktür —
Deniz sonsuz.
Akıl bir fincandır;
Kalp ise ancak bir damla.
O ise ne damlaya sığar
Ne ummana.
Allah bütün kâinatı
Bir tepsi gibi tutar kudretinde;
Yıldızlar serpilmiş taneler misali,
Galaksiler bir avuç nur…
İnsana gelince —
Bir nefeslik misafir.
Adı var, cismi var,
Lakin azamet karşısında
Esamesi dahi okunmaz.
Ama ne garip sırdır ki:
O sonsuz Kudret,
Bu hiç hükmündeki kula
Şah damarından yakındır.
İşte hikmet burada başlar:
Aklın sustuğu yerde
Teslimiyet konuşur.
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 12:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
tefekkür




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!