Yar Olmaya Geldim Hünkarım

Hünkarım hünkarım canım hünkarım
Dermansız yaralar sardı her yanım
Sussam ben suçluyum sussam bir dertli
Dilde ah sermayem kaldı hünkarım

Ummanda Yunus’tum ağlara düştüm
Ocakta harlanmış yağlara düştüm
Evlat nasihatli çağlara düştüm
Gönül gene kapın çaldı hünkarım

Gönül yarasına var mı merhemin
Diz çöktüm eşiğe geldim hünkarım
Sırrını açarsan ehli mahremin
Ağlayan gözümü sildim hünkarım

Tabip kâr eylemez derin sızıma
Zemheri dokundu bahar yazıma
Hasretin mührünü vurdun özüme
Ben beni seninle buldum hünkarım

Nefsin sarayını yıktım da geldim
Kendi varlığımdan bıktım da geldim
Dünyanın renginden çıktım da geldim
Sana yar olmaya geldim hünkarım

Dünya bir handır ki gelenler geçer
Vadesi yetenler bir kefen biçer
Kalemsiz Şair'in aşkından içer
Ölmeden evvelce öldüm hünkarım
𝒦𝒶𝓁𝑒𝓂𝓈𝒾𝓏 Ş𝒶𝒾𝓇