Yar Gelir Şiiri - Hamit Atay

YAR GELİR

Karanlık gecenin koynunda,
Kasım çökmüş damarlarıma kadar,
Bir sokak lambası titrer uzakta,
Sanki kalbim gibi… yanar yanar, söner azar azar.

Bir yağmur başlar, sessizce,
Pencere camında ince bir tını,
Her damlasında seni duyarım,
Her ıslaklığında yarım bir anı.

Yar gelir mi, bilmem artık,
Beklemek de alışkanlık gibi,
Bir gidişin ardından yıllar geçti,
Ama kokun hâlâ odamın dibinde gizli.

Kasım rüzgârı üşütür beni,
Sanki sensizliğin elleri dokunur,
Bir dua gibi adını fısıldarım,
Karanlık bile susturamaz bu huzuru.

Bir sigara yakarım, susturmak için içimdeki sesi,
Her dumanında gözlerin belirir,
Kalbim, rüzgâra karşı direnir,
“Yar gelir” derim… sonra susarım,

Çünkü her umut biraz da acı verir.
Yıldızsız bir gecede kaybolurum,
Ne yönüm var, ne yolum,
Bir tek kalbim bilir seni,

Her atışında bir “keşke” yankısı…
Kasım’ın soğuğu sarar paltomu,
Ama içim hâlâ senle sıcak,
Karanlık gecenin koynunda yım yine,
Bir ihtimal var… belki bu gece, yar gelir.
Hamit Atay