Yar Ağıdı Şiiri - Yücel Özkü

YAR AĞIDI
Yar diye diye düştüm gecelere,
gece beni aldı, kedere verdi.
Dokunmak ister gönül, eli varmaz,
çaresizlik çöker, kalp kanar derinden.

Dağlar bilir bu yanmayı dağlar,
hasret köz olur bağrımda.
Yaşamak dedikleri ağır bir yüktür,
umut bile ürker adını anınca.

Endamın selvi gibi durur karşıda,
kalem kaşların cemre düşürür canıma.
Gül sandım seni, yaz sandım,
meğer acıymış payıma düşen.

Gözlerin vurur, yıkar beni,
bir bakışın ömürden alır.
Yar mısın, dost musun bilinmez,
ama bu gönül sana ağıt yakar.

Canım derim, sesim titrer,
şiir olur ahım, geceye karışır.
Kalp dayanmaz bu suskunluğa,
adı hasret olan bu uzun ayrılığa.

Yücel ÖZKÜ
14 Ocak 2026/07:08