Yar Şiiri - Yeşim Aktaş

seninle bir hikayem olmuştu bu dünyaya dair,
seninle güller açmıştı gül bahçelerimde kan kırmızı,
seninle anılarım olmuştu yar;
seninle tenim tenhasında özgürdü biliyormusun yar?
her ne kadar doyumsuzluğuma yetmesende,
sevmiştim seni akıldışı bir akılla..
deli bir sevdaydın benim için,
fırtınasıyla,
esen rüzgarıyla,
dinmeyenboranıyla..
bir yarım sen diye ölmeye ant içmişti yar,
öteki yarım senden habersiz
seninle gülümsemiştim yaşama yar,
seninle ellerim terlemişti ilk kez,
yüzümde masum bir kız çocuğu tebessümü bırakmıştınm yar..
seninle ölüm bile gülünçtü artık,
seninle yalanbir hikayem vardı
yalan,baştan aşağı yalan yar..
sen inanmadın;
çünki,
bu,senin ilk yalanın değildi..
oysa ben ilk kez yalan söylüyordum denizlere,
ilk kez teknemi bilinmez bir yolculuğa çıkarmıştım kör bir gecede
yetmedin yar..yetemedin yar..
ne yazıkki ne sen ne de ilktin,
sende penceremdeki küçük bir güvercindin öteki gibi..
sen de sevmedin beni o nun gibi..
ne yazık yar..
ne öncesi ne sonrası var bu hikayenin
dediğin gibi yar,
hiçbirşeyinim...
hatta hiç bir şeyin bile olamadım yar..
ne yazık sahip bile olamadan sana
kaybettin beni yar..
ah yar,yar,yar..
başkalarının dudaklarında mey,
başkalarının teninde günah,
koyunlarında mutlu yar,
seninle ben yaşamayı sevmiştim
seninle varolmuştum
seninle maviye bir kez daha sevdalanmıştım
seninle..
sadece seninle yar..........