Şu Gönlüm Şiiri - Necmettin Pek

Yıllar yılı çile çekti inledi
Ne bir ferman ne de yasak dinledi
Sabret dedim beni yanlış anladı
Bal zannetti zehir içti şu gönlüm

Bir çift kahverengi göze vuruldu
Bazen dalgalandı bazen duruldu
Dur artık demekten dilim yoruldu
Kilitli kafesten kaçtı şu gönlüm

Hep ağladı mutlu gibi göründü
Bir aşk için bin kedere büründü
Darbelerden uslanmadı süründü
Başıma ne dertler açtı şu Gönlüm

Aklımla kavgası bitmek bilmedi
Aklım çağırsa da yola gelmedi
Sevdadan yana hiç yüzü gülmedi
Ak ile karayı seçti şu gönlüm