Yapılacak İşler Var

Önden gitmek isterim,
Bunu korkudan değil,
Bunu ürktüğüm için değil,
Bunu dayanamayacağımı bildiğim için söylüyorum.
insan sevdiğinin arkasından yürüyemez yolları.
Dünya gidenin ardından kalanlara fazla geniştir,
Sen pencereye yaslanmış ol,
Ben odanın içinde dolaşayım.
Sonra birden, sanki kapıyı kapatıp çıkmış gibi,
Eksileyim dünyadan.

Sakın korkma ateşten,
Ateş temizdir, ateşin dili yalandan anlamaz.
Ama öyle karanlık dolaplara sürülmüş değil,
Sabah güneşi vurunca içime,
Tozlarım altın gibi parlasın.
Sen kitap okurken,
Ben rafın üstünde durayım.
Çayın buharı yükselirken,
Ben de o buhara karışayım biraz.

Böylece bilirsin: gitmedim aslında.
Sadece biçim değiştirdim,
Ama yaşıyorum yanında.
Geceleri konuşursun belki benimle.
Biliyorum, biraz tuhaf görünür bu.
Ama insanlar sevince tuhaflıkları da sever.
Sonra bir gün sen de yorulursun dünyadan.
İnsan çok uzun kalamaz burada.

Kalbin bir sabah daha yavaş çarpar belki.
Bir akşam daha erken kararır gözlerin.
İşte o zaman seni de getirirler yanıma.
Biz o toprak evde yeniden tanışırız birbirimizle.
Şimdilik ben yaşamayı seçiyorum,
Daha yapılacak işler var dünyada.