Zaman bir tünel zaman çıkmaz sokak,
Bir gözyaşı bir gözyaşı daha zaman o iki yaşla dolacak,
Tarihler karışınca kırış kırış çizgilerde,
Aynalardan aynalara değişmeyen artan o ak,
Hiç yaşlanmaz sanırdım meğer yalanmış,
Zaman geçtikçe nefis anlayacak,
İş işten geçmeden hadi hadi ha gayret,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel ve duyguya açık bir şiiir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta