Yanlış Zamana Düşen Aşk Şiiri - Mustafa Alp

seni çok sevdim
ama kader bizi doğru zamanda
bir araya getirmedi.

bir takvim yaprağının kenarında
adın yazılıydı belki,
ama ben o sayfayı erken çevirdim
ya da hayat, geç kaldı sana.

sokak lambalarının altında
hiç bilmeden yürüdüm sana doğru,
sen başka bir mevsimin içindeydin,
ben başka bir yağmurun altında.
gökyüzü aynıydı belki
ama bulutlarımız ayrı yönlere sürükleniyordu.

seni aramadığım bir anda çıktın karşıma,
gözlerin, içimde bilmediğim bir kapıyı açtı.
o kapının ardında
çocukluğumun en saf gülüşü,
gençliğimin en cesur hayali vardı.
adını koyamadığım bir eksik tamamlandı sanki.

sonra seni en çok sevdiğim anda
hayat, en sert yüzünü gösterdi.
bir tren kalktı içimden,
sen pencereden el salladın,
ben istasyonda kalakaldım.
rayların üzerinde yankılanan ses
ayrılığın metalik soğukluğuydu.

ne zaman seni düşünsem
zamanın yanlış yazılmış,
bir cümle olduğunu anladım.
özne bizdik,
yüklem sevdaydı,
ama zarfı yanlıştı bu hikayenin.

belki biraz erken doğduk birbirimiz için,
belki biraz geç.
belki başka bir şehirde,
başka bir hayatın içinde
aynı kahveyi paylaşıp
aynı şarkıda susacaktık.

şimdi içimde taşıdığım şey
bir sitem değil,
bir keşke nin yumuşak ağırlığı.
çünkü seni sevmek
kaybetmiş olsam da
hayatımın en gerçek anıydı.

öbür dünyada beni tekrar ara.
bu kez takvimleri biz ayarlayalım,
mevsimleri birlikte çağıralım.
ne erken olalım ne geç,
tam vaktinde buluşalım.

ve eğer bir gün
zaman bizi doğru yerde kesiştirirse,
bil ki ben yine
aynı kalple,
aynı cesaretle,
aynı derinlikle seveceğim seni.

çünkü bazı aşklar
dünyaya sığmaz.
yanlış zamana düşer,
ama doğru kalpte sonsuza kadar yaşar.