Böyle bakma!.. Yoksa yağmur yağar ansızın
İsraf olur gönülden kopup gelmiyorsa damlalar
Aslında çöllere pek yağmur da uğramaz ya!..
Vefasız yağmurlar hep yalancı baharlar getirir
Mutlak pişmanlığın kaçınılmaz sonudur üzüntü
Haksız olmanın dayanılmaz çaresizliğiyle çırpınıyorsun
Yanlış gördüğünü, yanlış yaptın önceki doğruların gibi...
Boşuna çırpınma!.. Haksızlığı görecek göz yok sende
Gün ışığı nankörlerin de üstüne doğar elbet
Ama kör kalbe zaten işlemez hiçbir masum ışık
Gözün gördüğü, aklın önündeki barikata takıldı
Çelişkiye dayanan varsayımların olasılığında boğuldun
Gördüğünü, görmeden vardı zaten orada görmek istediğin
Sen sadece baktın, kendindeki önceden var olana
Ben biliyordum deyip tutarsızlığını mantıkla örttün
Belirsizliğin verdiği tereddüdü inanca boyadın
Övündüğün karanlığın içinde ışığı tarif ettin
Kendi bildiklerini, var olabilecek tek sonuç sandın
Çoğu zaman doğru; akıldaki değil, akla hiç uğramayandır
Yazık oldu!.. Aklının fısıltıları, kalbinin çığlıklarını susturdu
Kayıt Tarihi : 1.3.2026 21:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)