Yanlış Şehir Şiiri - Demlenmiş Şiirler 2

Yanlış şehirde uyanıyorum,
sokaklar bana yabancı.
Bu duvarlar bana ait değil,
pencerelerden bakınca
görünen yüzler tanıdık değil.

Bir tramvay geçiyor,
adını bilmediğim duraklardan.
Yanlış şehirde yürümek
yanlış kitap okumak gibi,
sonu hep aynı:
biraz hüzün, biraz kayboluş.

Göçmen kuşlar bile bu semti es geçiyor
Oysa durup dinlenecekleri duru bir göl var
Benimse ayaklarım yanlış kaldırımlarda
karo taşlarının çizgilerine basıyor.

25/11/2025
23:25 #wahran
@demlenmisSiirler
(671)